۱-حضرت امام باقر(ع) فرمود : کسی که بعد از وضوء آیة الکرسی بخواند خداوند ثواب چهل سال عبادت را به او عنایت می فرماید و چهل درجه او را بالا می برد و چهل حورالعین را به تزویج او در می آورد.
۲-رسول خدا(ص)(علیه افضل الصلوات) فرمودند : هر کس آیة الکرسی را بعد از هر نماز واجبی بخواند خدای تعالی قابض روح او خواهد بود و مثل کسی است که جنگ کرده باشد با کفار در خدمت انبیاء تا به شرف شهادت فایض شده باشد.
۳-اگر کسی آیة الکرسی را بخواند و به پاهایش بدمد در راه رفتن خسته نمی شود.
۴-اگر کسی در جایی بی آب باشد و از هلاکت بترسد ۶۶ بار آیة الکرسی بخواند حاجتش برآورده می شود.
۵- برداشتن عذاب قبر : اگر کسی مشتی خاک بردارد و ۷ بار آیة الکرسی بخواند و در قبر مرده ریزد آن مرده را کیفر نکنند و به رحمت الهی رسد.
۶-پیامبر اکرم (ص) فرمودند : اگر کسی در شب یکشنبه دو رکعت نماز با حمد و آیة الکرسی و توحید هر کدام یک بار بخواند فردای قیامت وقتی پا به عرصه ی قیامت می نهد صورتش مثل ماه شب می درخشد و از طرفی هم پروردگار عالم در دنیا عقلی به او عطا می کند که او را تا زمان مردن همراهی می کند.
۷-دوازده مرتبه آیة الکرسی خواندن در سفر و حضر مانند این است که دوازده لشکر مجهز برای حفاظت از هر حادثه از جانب خدا گماشته شده است. ادامه مطلب »

دسته‌ها: کانون فضای مجازی و سایبری | بدون نظر »

در مورد قیامت و محاسبه اعمال پیروان غیر اسلامى لازم است گذرا امورى را متذکر شویم، بدین شرح:
۱ – دین حق در هر زمانى یکى بیش، نیست، بنابر این معنا ندارد بعد از بعثت پیامبر اسلام(ص) و با توجه به خاتمیت آن حضرت، دینى غیر از اسلام مورد قبول درگاه خداوندى باشد (و من یبتغ غیر الاسلام دینا فلن یقبل منه) (۱)
۲ – رستگارى در جهان آخرت به دو چیز (عمل صالح و اعتقاد راستین به خدا) وابسته است. اگر فردى از عمل پسندیده بهره‏مند باشد و نسبت به مبدأ و قیامت باورى درست داشته باشد و به تعبیر قرآن از قلبى سلیم بهره‏مند باشد، در قیامت رستگار مى‏گردد. «یوم لا ینفع و لا بنون إلّا من أتى اللَّه بقلب سلیم».(۲)
۳ – در جهان بینى اسلامى این باور آمده است که خداوند با بندگانش به عدل حکم مى‏کند و به متقضاى آن عذاب الهى بعد از اتمام حج است، یعنى خداوند حکیم و عادل بعد از آن که راه حق را بررسى انسان‏ها تبیین نمود (توسط حجت‏هاى باطن و ظاهرى) آن گاه آنان را به حساب و کتاب عمل فرامى خواند. (ماکنا معذّبین حتى نبعث رسولاً)(۳)
به مقتضاى این آیه کسانى که حجت بر آنان تمام نشده است و نتوانستند دین حق را بشناسند و در نتوانستن تقصیرى نداشتند، از این جهت مشمول عذاب الهى قرار نمى‏گیرند.
۴ – در فرهنگ اسلامى کفر چند معنا دارد که یکى از آن‏ها عناد و انکار حقایق است و این در قیامت باعث عقوبت مى‏گردد، نه کفرى که از روى نادانى و از قصور و استضعاف فکرى باشد که در این صورت ممکن است مشمول رحمت الهى قرار گیرد.(۴)
با بیان این امور مى‏گوییم: اگر بعد از بعثت پیامبر اسلام(ص) غیر مسلمان(اعم از یهودیان، مسیحیان و دیگران) که:
اولاً: در پى شناخت و یافتن دین حق برآیند، نه در پى انکار و عناد، و بدون این که تقصیرى داشته باشند، نتوانند به حقانیت دین اسلام نایل گردند،
ثانیاً: با شناختى که به حقانیت دینشان دارند، حال دینشان دین حضرت مسیح باشد یا دین حضرت عیسى و یا غیر آن به دستورهاى آن نیز پاى بند باشند، در این صورت این گونه افراد که به تعبیر شهید مطهرى مسلمان فطرى هستند(۵) ) بعید نیست در آخرت در زمره نجات یافتگان از دوزخ قرار گیرند. این به مقتضاى عدل و حکمت خداوندى است که روایات اسلامى این سخن را تصدیق مى‏کند. (۶)
ادامه مطلب »

دسته‌ها: کانون فضای مجازی و سایبری | بدون نظر »

۲۷ رجب سالروز بعثت حضرت محمد (ص) از روزهای خوب و متبرکی است که اعمالی برای شب و روز آن ذکر شده تا امکان بهره مندی هرچه بهتر و بیشتر از این فرصت معنوی فراهم شود.

• اعمال شب عید مبعث
  در مصباح از حضرت ابوجعفر امام جواد (ع) روایت شده که فرمود در رجب شبی است که از آنچه که بر آن آفتاب می تابد بهتر است و آن شب بیست و هفتم رجب است که در صبح آن پیغمبر خدا (ص) به رسالت مبعوث شد و برای آن شب اعمالی است که اگر شیعه ای از ما آن اعمال را در آن شب انجام دهد اجر عمل شصت سال می برد.
  ▪ در مورد این عمل آمده: پس از نماز عشاء هر ساعتی از شب را تا پیش از نیمه آن بیدار شو و دوازده رکعت نماز اقامه کن و در هر رکعت حمد و سوره ای از سوره های کوچک مفصل ( مفصل ازسوره محمد است تا آخر قرآن) بخوان.
  نمازها دو رکعتی هستند. پس از هر دو رکعت بعد از سلام؛ هفت مرتبه سوره حمد، هفت مرتبه مُعَوَّذَتَیْن، و سوره های توحید و قُلْ یا اَیُّها الْکافِرُونَ هر کدام هفت مرتبه، و سوره قدر و آیهٔ الکرسی هر کدام را هفت مرتبه بخوان.
  ▪ بعد از اتمام نماز این دعا خوانده شود:
  اَلْحَمْدُ لِلّهِ الَّذی لَمْ یَتَّخِذْ وَلَداً وَلَمْ یَکُنْ لَهُ شَریکٌ فی الْمُلْکِ وَ لَمْیَکُنْ لَهُ وَلِیُّ مِنَ الذُّلِّ وَ کَبِّرْهُ تَکْبیراً اَللّهُمَّ اِنّی اَسئَلُکَ بِمَعاقِدِ عِزِّکَ عَلَی اَرْکانِ عَرْشِکَ و َمُنْتَهَی الرَّحْمَهِٔ مِنْ کِتابِکَ وَ بِاسْمِکَ الاْعْظَمِ الاْعْظَمِ الاْعْظَمِ وَ ذِکْرِکَ الاْعْلیَ الاْعْلیَ الاْعْلی وَ بِکَلِماتِکَ التّامّاتِ اَن تُصَلِّیَ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ اَنْ تَفْعَلَ بی ما اَنْتَ اَهْلُهُ… ادامه مطلب »

دسته‌ها: کانون فضای مجازی و سایبری | بدون نظر »

پرسش:
خداوند متعال از چه جنسی است‌؟ چرا قابل دیدن نیست‌؟ اگر خداوند خود را به بشر نشان می‌داد بشر با دیدن عظمت و بزرگی‌اش سر شکر پایین می‌آورد و دست به کارهای خلاف نمی‌زند؟
پاسخ:
خداوند متعال از جنسی ساخته نشده و نمی‌توان برای او جنسی تصور کرد، چرا که خداوند متعال‌، وجودی است واجد همة کمالات که از هر نظر بی‌نهایت است‌، علم و قدرت و همه صفاتش مانند ذات مقدس او بی‌پایان و نامحدود است و از طرفی ما و تمام آن‌چه به ما مربوط است اعم از علم و قدرت‌، حیات‌، زمان و مکانی که در اختیار داریم همه محدود است‌.
بنابراین‌، با این همه محدودیت نمی‌توان به آن وجود نامحدود و صفاتش احاطه پیدا کرد، علم محدود انسان از وجود نامحدود خداوند متعال نمی‌تواند خبر دهد، تنها می‌توان در عالم اندیشه و فکر اشاره اجمالی به مفهوم ذات و صفاتش کرد; ولی رسیدن به حقیقت ذات و صفات او، ممکن نیست‌.
افزون بر این یک وجود بی‌نهایت از هر جهت مثل و مانندی ندارد و منحصر به فرد است‌; چون اگر مثل و مانندی می‌داشت هر دو محدود بودند. حال چگونه می‌توان به وجودی پی برد که هیچ‌گونه مثل و مانندی برای او سراغ نیست و هرچه غیر او دیده می‌شود ممکنات است‌، در حالی که انسان مفهوم “نامتناهی‌” را به خوبی نمی‌تواند درک کند، چگونه می‌تواند از حقیقت آن خبر دهد، انسان از وجود خداوند متعال و علم‌، قدرت‌، اراده‌، حیات او آگاه است‌; ولی تنها نسبت به این امور معرفت اجمالی دارد.
امام صادق‌می‌فرماید: هنگامی که سخن به ذات خدا می‌رسد، سکوت کنید.(نورالثقلین‌، العروسی الحویزی‌، ج ۵، ص ۱۷۰، اسماعیلیان‌.)
یعنی درباره ذات او سخن نگویید که عقل‌ها در آن‌جا حیران است و به جایی نمی‌رسد و اندیشه دربارة ذات نامحدود برای عقول محدود غیرممکن است‌، چرا که هر چه در اندیشه گنجد محدود است و خداوند محال است که محدود گردد. “اللَّه‌ُ نُورُ السَّمَـَوَ َت‌ِ وَالاْ ?َرْض‌ِ…; (نور، ۳۵) خدا نور آسمان‌ها و زمین است‌…”
پس انسان با توجه به عظمت جهان هستی و شگفتی‌های آن به طور اجمال می‌فهمد که خالق و آفریدگار و مبدئی دارد; مثلاً ما به روشنی می‌دانیم که نیرویی به نام جاذبه وجود دارد، چرا که هر چیزی رها شود سقوط می‌کند و به سوی زمین جذب می‌شود، آگاهی بر وجود جاذبه حتی برای اطفال و کودکان خردسال نیز به خوبی قابل درک است‌; ولی حقیقت جاذبه حتی برای دانشمندان نیز به صورت مجمل است‌.(ر.ک‌: تفسیر نمونه‌، آیة‌الله مکارم شیرازی و دیگران‌، ج ۲۲، ص ۵۵۸، دارالکتب الاسلامیة / یکصدوهشتاد پرسش و پاسخ‌، آیة‌الله مکارم شیرازی و دیگران‌، ص ۳۵ـ۳۷، دفتر نشر برگزیده‌.) خلاصه‌، پرسش از چیستی و چگونگی خدای تعالی صحیح نیست‌.
همچنین دلایل عقلی گواهی می‌دهد که خداوند متعال‌، هرگز با چشم دیده نخواهد شد; زیرا چشم تنها اجسام و یا صحیح‌تر بعضی از کیفیات آن‌ها را می‌بیند و چیزی که جسم نیست و کیفیت جسم هم ندارد، هرگز با چشم سر مشاهده نخواهد شد; به تعبیر دیگر، اگر چیزی با چشم دیده شود، حتماً باید مکان و جهت و ماده داشته باشد; در حالی که او برتر از همة این‌هاست‌; او وجودی نامحدود است و به همین دلیل‌، بالاتر از جهان ماده است‌; زیرا در جهان ماده‌، همه چیز محدود و نیازمند است‌. آیات شریفه‌ای که در این زمینه بیان شده‌، عبارت است از:
۱٫ “لآ تُدْرِکُه‌ُ الاْ ?َبْصَـَرُ وَهُوَ یُدْرِکُ الاْ ?َبْصَـَرَ; (انعام‌،۱۰۳) چشم‌ها او را نمی‌بیند و او همة چشم‌ها را می‌بیند.”
۲٫ “فَأَیْنَمَا تُوَلُّوا فَثَم‌َّ وَجْه‌ُ اللَّه‌ِ; (بقره‌،۱۱۵) به هر سو نگاه کنید، خداوند آن‌جاست‌.”
۳٫ “وَ هُوَ مَعَکُم‌ْ أَیْن‌َ مَا کُنتُم‌ْ; (حدید;۴) هر کجا باشید، او با شماست‌.” مسلماً مراد از دیدن خداوند، دیدن با چشم دل و عقل است‌.(ر.ک‌: تفسیر نمونه‌، آیة الله مکارم شیرازی و دیگران‌، ج ۵، ص ۳۸۱ و ج ۲۲، ص ۴۹۰ و ج ۲۶، ص ۴۷۲، دارالکتب الاسلامیة / پیام قرآن‌، همان‌، ج ۴، ص ۲۵۱ ـ ۲۶۰، مدرسة الامام امیرالمؤمنین‌.) چنان‌که اولیای الهی و مؤمنانی که به درجة عالی ایمان و به حد عبودیت محض رسیده‌اند، حجاب‌ها از قبلشان کنار رفته و در پرتو نور معرفت‌، ایمان و عمل پاک‌، خدا را با چشم دل چنان می‌بینند که هیچ‌گونه شک و تردیدی به دل‌هایشان راه نمی‌یابد.
انسان بر اثر تزکیه نفس توان و درکی پیدا می‌کند که می‌تواند با دیده دل خود به جهان غیب راه یابد و قسمتی از این جهان را (به مقدار توانایی و قدرت خویش‌) مشاهده کند، و به تعبیر دیگر، پرده‌ها کنار می‌رود، و بعضی از حقایق جهان غیب بر او کشف می‌شود، به همان روشنی که انسان با چشم سر خود محسوسات را می‌بیند; بلکه به مراتب از آن روشن‌تر و اطمینان بخش‌تر است‌.

دسته‌ها: کانون فضای مجازی و سایبری | بدون نظر »

پرسش:
خداوند متعال از چه جنسی است‌؟ چرا قابل دیدن نیست‌؟ اگر خداوند خود را به بشر نشان می‌داد بشر با دیدن عظمت و بزرگی‌اش سر شکر پایین می‌آورد و دست به کارهای خلاف نمی‌زند؟
پاسخ:
خداوند متعال از جنسی ساخته نشده و نمی‌توان برای او جنسی تصور کرد، چرا که خداوند متعال‌، وجودی است واجد همة کمالات که از هر نظر بی‌نهایت است‌، علم و قدرت و همه صفاتش مانند ذات مقدس او بی‌پایان و نامحدود است و از طرفی ما و تمام آن‌چه به ما مربوط است اعم از علم و قدرت‌، حیات‌، زمان و مکانی که در اختیار داریم همه محدود است‌.
بنابراین‌، با این همه محدودیت نمی‌توان به آن وجود نامحدود و صفاتش احاطه پیدا کرد، علم محدود انسان از وجود نامحدود خداوند متعال نمی‌تواند خبر دهد، تنها می‌توان در عالم اندیشه و فکر اشاره اجمالی به مفهوم ذات و صفاتش کرد; ولی رسیدن به حقیقت ذات و صفات او، ممکن نیست‌.
افزون بر این یک وجود بی‌نهایت از هر جهت مثل و مانندی ندارد و منحصر به فرد است‌; چون اگر مثل و مانندی می‌داشت هر دو محدود بودند. حال چگونه می‌توان به وجودی پی برد که هیچ‌گونه مثل و مانندی برای او سراغ نیست و هرچه غیر او دیده می‌شود ممکنات است‌، در حالی که انسان مفهوم “نامتناهی‌” را به خوبی نمی‌تواند درک کند، چگونه می‌تواند از حقیقت آن خبر دهد، انسان از وجود خداوند متعال و علم‌، قدرت‌، اراده‌، حیات او آگاه است‌; ولی تنها نسبت به این امور معرفت اجمالی دارد.
امام صادق‌می‌فرماید: هنگامی که سخن به ذات خدا می‌رسد، سکوت کنید.(نورالثقلین‌، العروسی الحویزی‌، ج ۵، ص ۱۷۰، اسماعیلیان‌.)
یعنی درباره ذات او سخن نگویید که عقل‌ها در آن‌جا حیران است و به جایی نمی‌رسد و اندیشه دربارة ذات نامحدود برای عقول محدود غیرممکن است‌، چرا که هر چه در اندیشه گنجد محدود است و خداوند محال است که محدود گردد. “اللَّه‌ُ نُورُ السَّمَـَوَ َت‌ِ وَالاْ ?َرْض‌ِ…; (نور، ۳۵) خدا نور آسمان‌ها و زمین است‌…” ادامه مطلب »

دسته‌ها: دسته‌بندی نشده | بدون نظر »